۵ عامل پنهان زمین خوردن در خانه؛ چطور محیط زندگی را ایمن‌تر کنیم؟
خانه باید محل آرامش و امنیت باشد؛ اما گاهی وسایلی که هر روز با آن‌ها سروکار داریم، می‌توانند خطرآفرین شوند. یک گوشه برگشته فرش، سیمی که از وسط اتاق عبور کرده یا اختلاف ارتفاع کوچکی در ورودی، ممکن است باعث لغزش و زمین خوردن شود. این اتفاق برای سالمندان اهمیت بیشتری دارد، زیرا مشکلات تعادل، ضعف بینایی و بعضی از عوارض داروها می‌توانند احتمال افتادن و آسیب‌دیدگی را افزایش دهند.
نکته مهم این است که برای ایمن‌تر کردن خانه، همیشه به بازسازی اساسی یا هزینه‌های زیاد نیاز نداریم. گاهی با کمی نظم دادن به وسایل و اصلاح چند نقطه پرخطر می‌توان احتمال بروز حادثه را کاهش داد.
۱. آستانه درها؛ اختلاف ارتفاعی که به چشم نمی‌آید
آستانه درها معمولاً برای پوشاندن فاصله زیر در، جلوگیری از ورود گردوغبار و حشرات و کمک به عایق‌بندی ساختمان نصب می‌شود. با این حال، آستانه‌های بلند یا لبه‌های برجسته ممکن است هنگام راه رفتن به مانعی برای پا تبدیل شوند. این مسئله به‌خصوص برای کودکان، سالمندان و افرادی که هنگام راه رفتن از وسایل کمکی استفاده می‌کنند، اهمیت دارد.
راهکار چیست؟
یکی از راه‌های کاهش این خطر، استفاده از رمپ‌های کوچک یا پوشش‌های شیب‌دار مخصوص آستانه در است. این محصولات اختلاف ارتفاع را تدریجی‌تر می‌کنند و در صورت انتخاب و نصب صحیح، عبور از در را آسان‌تر خواهند کرد.
پیش از تهیه رمپ، ارتفاع آستانه و شرایط رفت‌وآمد را بررسی کنید. محصول انتخابی باید متناسب با محل نصب باشد، سر نخورد و مسیر عبور را باریک یا مسدود نکند. اگر اختلاف ارتفاع زیاد است، بهتر است برای انتخاب راهکار مناسب از متخصص کمک بگیرید.
۲. فرش‌های کوچک و لبه‌های برگشته
فرش، پادری و قالیچه از وسایل رایج خانه هستند؛ اما اگر روی سطح سر بخورند یا گوشه‌های آن‌ها بالا بیاید، احتمال گیر کردن پا و زمین خوردن وجود دارد. فرش‌های کوچک در ورودی، کنار تخت یا جلوی درها ممکن است به‌راحتی جابه‌جا شوند و به همین دلیل نیاز به توجه بیشتری دارند.
از طرف دیگر، حذف همه فرش‌ها همیشه ضروری نیست. می‌توان با چند اقدام ساده، خطر آن‌ها را کمتر کرد.
برای جلوگیری از لغزش فرش چه کنیم؟
- زیر فرش از ترمز یا زیرانداز ضدلغزش مناسب استفاده کنید.
- گوشه‌ها و لبه‌های برگشته را بررسی و در صورت نیاز اصلاح کنید.
- فرش‌های کوچک و سبک را از مسیرهای پرتردد بردارید.
- قالیچه‌ها را در محل‌هایی که افراد ناگهان تغییر جهت می‌دهند، مانند گوشه راهرو یا کنار در ورودی، قرار ندهید.
اگر فرش به دلیل فرسودگی تغییر شکل داده یا لبه‌های آن به‌خوبی روی زمین نمی‌خوابند، تعویض آن ممکن است انتخاب ایمن‌تری باشد.
۳. سیم‌های برق و کابل‌های شارژ
با افزایش تعداد وسایل برقی، از شارژر تلفن همراه گرفته تا پنکه، چراغ و لپ‌تاپ، سیم‌ها به بخشی از فضای خانه تبدیل شده‌اند. مشکل از جایی شروع می‌شود که کابل‌ها روی زمین رها می‌شوند یا از مسیر رفت‌وآمد عبور می‌کنند.
در چنین شرایطی، حتی فردی که به فضای خانه عادت دارد ممکن است هنگام راه رفتن پایش به سیم گیر کند.
چطور سیم‌ها را مرتب کنیم؟
ابتدا وسایل برقی‌ای را که مرتب استفاده نمی‌کنید، از پریز جدا کنید و در محل مناسبی قرار دهید. سپس سیم‌های موردنیاز را با گیره، بست یا نگهدارنده‌های مخصوص کابل مرتب کنید. برای کابل‌هایی که ناگزیر از کف عبور می‌کنند، استفاده از محافظ کابل مناسب می‌تواند خطر گیر کردن پا را کاهش دهد.
سیم‌ها را زیر فرش پنهان نکنید؛ این کار ممکن است علاوه بر ایجاد مانع پنهان، مشکلاتی مانند آسیب دیدن کابل یا تجمع گرما را نیز به همراه داشته باشد. همچنین هنگام مرتب‌سازی سیم‌ها، مسیر دسترسی به پریزها را مسدود نکنید.
در صورت امکان، استفاده از چراغ‌های شارژی و وسایل بی‌سیم نیز می‌تواند تعداد کابل‌های پراکنده در خانه را کمتر کند.
۴. وسایل اضافی روی زمین و بی‌نظمی محیط
کیف خرید، کفش، اسباب‌بازی، سبد لباس یا وسایلی که قرار است بعداً جابه‌جا شوند، گاهی برای ساعت‌ها در مسیر رفت‌وآمد باقی می‌مانند. هرکدام از این وسایل ممکن است به مانعی تبدیل شوند؛ به‌ویژه زمانی که فرد با عجله حرکت می‌کند یا نور محیط کافی نیست.
برای جلوگیری از این مشکل، بهتر است هر وسیله جای مشخصی داشته باشد. کفش‌ها را داخل جاکفشی قرار دهید، برای کیف‌های خرید از قلاب دیواری استفاده کنید و وسایل اضافی را به‌محض اتمام کار جمع‌آوری کنید. در راهروها و مسیرهای منتهی به اتاق خواب نیز فضای کافی برای عبور در نظر بگیرید.
نورپردازی مناسب را دست‌کم نگیرید. ممکن است یک وسیله کوچک در روشنایی روز به‌راحتی دیده شود، اما شب هنگام در سایه قرار بگیرد و به مانعی خطرناک تبدیل شود. استفاده از چراغ مناسب در راهرو، ورودی، کنار تخت و مسیر دسترسی به سرویس بهداشتی می‌تواند به تشخیص بهتر موانع کمک کند.
برای سالمندان، چراغ خواب یا روشنایی خودکار با حسگر حرکت نیز می‌تواند رفت‌وآمد شبانه را آسان‌تر کند.
۵. پیاده‌روها و کف‌پوش‌های ناهموار
خطر زمین خوردن فقط به فضای داخل خانه محدود نمی‌شود. مسیر ورودی ساختمان، حیاط، پیاده‌رو و کف‌پوش اطراف باغچه هم ممکن است به دلیل فرونشست زمین، شکستگی یا رشد ریشه درختان ناهموار شوند.
این ناهمواری‌ها در فضای بیرونی اهمیت زیادی دارند؛ زیرا سطح سخت بتن یا سنگ می‌تواند هنگام سقوط، آسیب جدی ایجاد کند.
اگر بخشی از مسیر ورودی خانه شکسته یا اختلاف ارتفاع پیدا کرده است، بهتر است در اولین فرصت برای تعمیر آن اقدام کنید. بسته به شدت آسیب، ممکن است هموارسازی سطح، بالا آوردن بخش فرورفته یا تعویض قسمت خراب لازم باشد. انتخاب روش مناسب به وضعیت کف‌پوش بستگی دارد و بهتر است توسط فرد متخصص بررسی شود.
اگر تعمیر فوری امکان‌پذیر نیست، محل خطر را با علائم واضح و مقاوم در برابر شرایط محیطی مشخص کنید و روشنایی کافی برای آن فراهم کنید. البته علامت‌گذاری فقط یک اقدام موقت است و جایگزین تعمیر مسیر ناهموار نمی‌شود.
چند نکته تکمیلی برای کاهش خطر زمین خوردن در خانه
علاوه بر رسیدگی به این پنج مورد، چند تغییر دیگر نیز می‌تواند رفت‌وآمد روزانه را ایمن‌تر کند:
- مسیرهای رفت‌وآمد را خلوت نگه دارید و وسایل را جلوی درها یا روی پله‌ها نگذارید.
- نرده‌های راه‌پله را بررسی کنید و در صورت لق بودن، آن‌ها را تعمیر کنید.
- در حمام و سرویس بهداشتی از تجهیزات ضدلغزش مناسب استفاده کنید.
- کف‌پوش‌های خیس را سریع خشک کنید و هنگام شست‌وشوی زمین، از عبور افراد تا خشک شدن سطح جلوگیری کنید.
- اگر فردی در خانه مرتب تعادل خود را از دست می‌دهد، بهتر است وضعیت بینایی، داروهای مصرفی و مشکلات حرکتی او با کمک متخصص بررسی شود.
جمع‌بندی
برای پیشگیری از زمین خوردن در خانه، لازم نیست همه وسایل را کنار بگذارید یا فضای زندگی را کاملاً تغییر دهید. گاهی ثابت کردن یک فرش، مرتب کردن چند سیم، جمع‌آوری وسایل اضافی و اصلاح نورپردازی تفاوت قابل‌توجهی ایجاد می‌کند.
بهتر است خانه را از نگاه کسی بررسی کنید که ممکن است هنگام راه رفتن تعادل کمتری داشته باشد. آیا مسیر ورودی بدون مانع است؟ آیا شب‌ها راه رسیدن به سرویس بهداشتی روشن است؟ آیا گوشه فرش یا سیمی در مسیر باقی مانده است؟ پاسخ به همین پرسش‌های ساده می‌تواند به شناسایی خطرهایی کمک کند که معمولاً تا پیش از وقوع حادثه به آن‌ها توجه نمی‌کنیم.
